Yalova'da Engelli Aileler Seslendi: "Maddi Değil, Manevi Destek İstiyoruz"

Bir şehrin yaşanabilirliği en çok da kaldırımında, rampasında ve otobüsünde belli oluyor. Yalova Konuşuyor ekibi bu kez özel gereksinimli bireyler ve aileleri için sokağa indi; "Yalova'da hayatınızı zorlaştıran şey nedir?" diye sordu. Görüştüğümüz aileler, çoğu zaman gözden kaçan ama günlük hayatın her anına dokunan erişim sorunlarını anlattı.

Kaldırım var, geçiş yok

Vatandaşların büyük bölümü en temel sorunun yaya geçişleri olduğunu söyledi. Engellilerin geçeceği yerlere ve rampa önlerine park eden araçların yolu tıkadığını belirten aileler, görünür kaldırımlar düzeltilmiş olsa bile ara sokakların tekerlekli sandalyeyle geçilemediğini ifade etti. Kırılan kaldırımların uzun süre yenilenmediğini anlatan bir vatandaş, her adımda düşme korkusu yaşadıklarını dile getirdi. Esnafın ürünlerini kaldırıma çıkarması da geçişi iyice zorlaştırıyor.

Asansörsüz kurum, zorlu otobüs

Aileler sorunun sokakla sınırlı olmadığını vurguladı. Engelli asansörlerinin bulunmamasına dikkat çeken bir vatandaş, Kent Müzesi'nde bu eksikliğin çocuklar ve aileler tarafından yakından hissedildiğini söyledi. Otobüslerde iniş-binişin zorlayıcı olduğunu belirten aileler, araçların engelli bireylerin ihtiyaçlarına göre düzenlenmesini istedi. Spor alanlarının ve parkların artırılması da sık dile getirilen talepler arasındaydı.

"İstediğimiz para değil"

Röportajın en çok öne çıkan mesajı, ailelerin beklentisinin maddi olmaktan çok manevi olmasıydı. "Biz maddi bir şey istemiyoruz; manevi olarak destek olsunlar, sadece belirli günlerde değil her zaman yanımızda olsunlar" diyen vatandaşlar, toplumun zaman zaman gösterdiği duyarsızlığa dikkat çekti. Bir aile, "Herkes bir gün engelli adayı olabileceğini unutmamalı" sözleriyle farkındalık çağrısı yaptı. Çocukları için istihdam imkânı isteyen aileler, derneklerinin faaliyetlerinin çocukların kaynaşmasında çok değerli olduğunu memnuniyetle aktardı.

Herkes bir gün aday

Yanıtların genelinde sorunun erişilebilirlik ve toplumsal farkındalıkta toplandığı görüldü. Kaldırımdan rampaya, resmi kurumdan toplu taşımaya uzanan bu tablo; engelsiz bir şehrin yalnızca fiziksel düzenlemelerle değil, toplumun günlük duyarlılığıyla mümkün olduğunu gösterdi. Bir şehir, en çok da en kırılgan vatandaşına sunduğu kolaylıkla ölçülür.